Juan Gregorio Regino


Kjoa bixan xota nima

Mejénri’an xikoo nga xota nima’an,

ts’enkástjien’an x’ióó naxii,

chikii ma’ixiyá ndso’ba’an.

kjix’a’an naxaa, mangajína kjoatsjaa,

‘bos’iean ngaya yojoo, je tiko’án,

mojnó’an, kjandayajo’an seen.

Mejénri’an, kui kjoatsjabi kjenga

ta ni’ín kamakjína nga koxtira.


Me dejo querer en mazateco,

levanto la falda del cerro,

sus senos se endulzan en mi boca.

Abro sus venas, me baña el placer,

la penetro, estoy adentro,

gozo, de pasión grito.

Me quiere, es un amor extraño difícil de entender en castellano.

Poema escrito en mazateco traducido al castellano.


Juan Gregorio Regino (Oaxaca, México, 5 de noviembre de 1962).

Poeta de la nación mazateca del estado de Oaxaca. Es autor de dos libros bilingües: Tatsjejin nga kjaboya / No es eterna la muerte (1992) y Ngat’ara stsee / Que siga lloviendo (1999). Es uno de los exponentes de la etnopoética más reconocidos. Aparece en 20 antologías nacionales e internacionales. Una selección de sus poemas ha sido traducido al inglés, francés, italiano, serbio, catalán y húngaro.


Fotografía: cortesía del autor.

Más popular

Dejar un comentario